“Op een dag – ik was twaalf jaar – werd ik wakker in het ziekenhuis. Een nare manier om erachter te komen dat ik epilepsie heb. Ik voelde altijd dat ik ‘anders’ was. Uiteindelijk kreeg ik de diagnose autisme en raakte ik in een depressie. Hierdoor kwam ik in mijn tienertijd veel met jeugdzorg in aanraking. Nu werk ik keihard om op een stevige manier terug te komen in de maatschappij. Mijn herstelcoach Pleunie helpt mij daarbij. Dankzij het traject ‘Op Eigen Benen’ van RIBW Brabant, waar ik in december 2019 mee startte, heb ik nu eindelijk het idee dat ik mijn leven weer op de rit krijg. Dat gaat met ups en downs. Ik ben heel hard voor mezelf en de  coronamaatregelen beperken me ontzettend. Maar ik ben blij dat ik een plek voor mezelf heb – ook al deel ik die met twaalf andere jongeren. Binnenkort start ik met een horecaopleiding. Weer een nieuwe stap naar zelfstandigheid. Creativiteit is mijn uitlaatklep. Naast koken houd ik van tekenen. Op papier kan ik mijn gedachten en emoties kwijt, echt mezelf zijn. Ze zeggen dat ik talent heb. Mijn ultieme droom? Tattoo artist worden!”